با شیوع کرونا و در خطر بودن دانش آموزان ، آموزش و پرورش تصمیم گرفت کلاس های دانش آموزان را به صورت آنلاین برگزار کند.
در کلاس های آنلاین و مجازی دانش آموز با استفاده از موبایل ، تبلت ، لپ تاپ و … می تواند با معلم و سایر دانش آموزان در ارتباط باشد.
این نوع ارتباط تقریبا برای همه جدید بود و مدتی طول کشید تا بچه ها به این سیستم عادت کنند.
البته باید به این موضوع هم توجه داشته باشید که فقط دانش آموزان ابتدایی و دبیرستان نبودند که کلاس های مجازی داشتند بلکه دانشگاه ها و موسسه های آموزشی هم کلاس های خود را مجازی برگزار می کنند.
این کلاس ها خوبی و بدی هایی هم داشتند که در ادامه آن ها را نوشتیم.
یکی از خوبی های کلاس مجازی استفاده دانش آموزان در منزل از دانش معلم بود.
زود بیدار شدن و مدرسه رفتن یکی از مشکلات همیشگی دانش آموزان است.
با شروع این کلاس ها این مشکل کاملا برطرف شد.
از طرفی با توجه به شلوغی شهر ها و هوای آلوده سلامت دانش آموزان به خطر می افتاد.
با وجود این کلاس ها دیگر لازم نبود دانش آموزان حضوری بیایند.
کلی ویژگی های خوب دیگر برای این کلاس ها وجود دارد.
بریم و به نکات منفی استفاده از این نوع آموزش بپردازیم.
یکی از مهم ترین مشکلات این نوع آموزش آنلاین بودن آن است.
دانش آموزان حتما باید اینترنت خوبی در اختیار داشته باشند.
ممکن است معلم دانش آموزان اینترنت خوبی نداشته باشد و باعث شود کلاس مرتبط قطع و وصل شود.
بهم خوردن ساعت های اصلی کلاس هم یکی از مشکلات ناشی از کرونا برای دانش آموزان است.
حالا دیگر هیچ مادری از اینکه فرزندش ساعتها سرش در گوشی است ناراحت نیست، چون برنامه کلاسیاشان آنلاین شده و میداند که فرزندش هرچه زودتر در کلاس درس حاضر شود، بیشتر میآموزد و این حضور مجازی در کنار همکلاسیها و معلمانشان شاید زمینهای باشد تا اندکی از اضطراب و استرس این فضا را برای فرزندش بکاهد.
کلاسهای مجازی شور و حال مدرسه را ندارد، اما پیوسته با همکلاسیها و در کنار یکدیگر تشنه آموختن، قطعا فرصتی است تا فراموش کنیم در شهر و کشور و حتی جهان چه خبر است و آرامشی ناخواسته حاصل شود، همان آرامشی که این روزها همه روانشناسان، جامعه را به آن میخوانند و یکی از راههای تقویت سیستم ایمنی را دور بودن از فضای استرس و اضطراب میدانند.
این ماه امتحان دادن هم با بقیه سال تفاوت داشت؛ دیگر صندلیهایمان را با فاصله مرتب نمیکردیم و منتظر رسیدن ورقههای امتحانی نبودیم، فقط همه دعا میکردیم که اینترنت سرعت خوبی داشته باشد تا جوابهایمان زود ارسال شود.
قدر لحظههای بیدغدغه و شاد کنار دوستانمان را حالا میفهمیم، واقعا که یاد زمانی که هرچیزی روی زمین میافتاد با یک فوت ضدعفونی میشد بهخیر!
اینطور که معلوم شده دبیران ما حتی دلشان برای درس نخواندنهایمان هم تنگ شده، اما خب ما هم حاضریم که باز ساعت 6 صبح به مدرسه برویم ولی دیگر چنین اوضاعی نداشته باشیم.
بدون نظر